تصاویر زیباسازی نایت اسکین

تصاویر زیباسازی نایت اسکین
تصاویر زیباسازی نایت اسکین
گیاهان دارویی و معطر
کاشت، داشت، برداشت و خواص گیاهان دارویی Medicinal and aromatic plants


From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

"Dragon's wort" redirects here. For other uses, see Dragonwort (disambiguation).

This article is about the perennial herb. For the 1999 power metal album, see Taragon. For the Canadian theatre company, see Tarragon Theatre.


Scientific classification


















A. dracunculus

Binomial name

Artemisia dracunculus

Tarragon or dragon's-wort (Artemisia dracunculus) is a perennial herb in the family Asteraceae related to wormwood. Corresponding to its species name, a common term for the plant is "dragon herb". It is native to a wide area of the Northern Hemisphere from easternmost Europe across central and eastern Asia to India, western North America, and south to northern Mexico. The North American populations may, however, be naturalised from early human introduction.

Tarragon grows to 120–150 cm tall, with slender branched stems. The leaves are lanceolate, 2–8 cm long and 2–10 mm broad, glossy green, with an entire margin. The flowers are produced in small capitulae 2–4 mm diameter, each capitulum containing up to 40 yellow or greenish-yellow florets. (French tarragon, however, seldom produces flowers.[1])


[edit] Cultivation

Dried tarragon leaves

French tarragon is the variety generally considered best for the kitchen, but is difficult to grow from seed. It is best to cultivate by root division. It is normally purchased as a plant, and some care must be taken to ensure that true French tarragon is purchased. A perennial, it normally goes dormant in winter.[1] It likes a hot, sunny spot, without excessive watering.[1]

Russian tarragon (A. dracunculoides L.) can be grown from seed but is much weaker in flavor when compared to the French variety.[1] However, Russian tarragon is a far more hardy and vigorous plant, spreading at the roots and growing over a meter tall. This tarragon actually prefers poor soils and happily tolerates drought and neglect. It is not as strongly aromatic and flavorsome as its French cousin, but it produces many more leaves from early spring onwards that are mild and good in salads and cooked food. The young stems in early spring can be cooked as an asparagus substitute. Grow indoors from seed and plant out in the summer. Spreading plant can be divided easily.

[edit] Health

Tarragon has an aromatic property reminiscent of anise, due to the presence of estragole, a known carcinogen and teratogen in mice. The European Union investigation revealed that the danger of estragole is minimal even at 100-1,000 times the typical consumption seen in humans.[2]

[edit] Usage

[edit] Culinary use

Tarragon is one of the four fines herbes of French cooking, and particularly suitable for chicken, lasagna, fish and egg dishes. Tarragon is one of the main components of Béarnaise sauce. Fresh, lightly bruised sprigs of tarragon may be steeped in vinegar to impart their flavor.

Tarragon is used to flavor a popular carbonated soft drink in the countries of Azerbaijan, Armenia, Georgia and, by extension, Russia, Ukraine and Kazakhstan. The drink, named Tarhun, pronounced [tarˈxuːn]; Тархун), is made out of sugary tarragon concentrate and colored bright green.

Cis-Pellitorin, an isobutylamide eliciting a pungent taste, has been isolated from Tarragon plant.[3]

In Slovenia, tarragon is used as a spice for sweet pastry called potica.

[edit] Companion plant

The scent and taste of tarragon is disliked by many garden pests, making it useful for intercropping as a companion plant, to protect its gardenmates. It is also reputed to be a nurse plant, enhancing growth and flavor of companion crops [1].

[edit] Etymology

The plant's common name and Latin name originate from the belief in the Doctrine of Signatures which suggested that a plant's appearance reflected its possible uses. The serpentine shape of Tarragon's root made herbalists believe it could cure snake bites. From this came the Greek name drakon (dragon), the Arabic tarkhum (little dragon), and the Latin name dracunculus (little dragon).[4]

[edit] References

1.                              ^ a b c d McGee, Rose Marie Nichols; Stuckey, Maggie (2002). The Bountiful Container. Workman Publishing. 

2.                              ^ Surburg, Horst; Johannes Panten (2006). Common Fragrance and Flavor Materials: Preparation, Properties and Uses. Wiley-VCH. pp. 233. ISBN 9783527607891

3.                              ^ Gatfield IL, Ley JP, Foerstner J, Krammer G, Machinek A. Production of cis-pellitorin and use as a flavouring. World Patent WO2004000787 A2

4.                              ^ Tarragon at Sally's Place

[edit] External links

Look up tarragon in Wiktionary, the free dictionary.






+ نوشته شده در  ساعت 16:56  توسط مدیر وبلاگ  | 

1- کشور آلمان بالغ بر7000 نوع دارو بصورت قرص،کپسول،آمپول،شربت با منشاءگیاه تولید می نماید.
2- 67% داروهای مصرفی در کشورسوئیس به داروهای طبیعی تبدیل گردیده است.
3- 15میلیون نفردرکشورفرانسه درسال 1992به گیاه پزشک مراجعه نموده اند.
4- کشور فرانسه 40000تن گیاه درسال 1996برای ساخت دارو وارد کرده است.
5- یکی ازکمپانیهای آمریکایی فقط محصولات حاصل از یک گیاه را به میزان 280میلیون دلار صادرنموده است.
6- بر طبق مقاله ارائه شده در سمینار بین المللی گیاه درمانی در سال 1991سئول، درکشور چین در وسعتی بیش از 350هزار هکتار کشت بیش از 200نوع گیاه دارویی صورت می پذیرد و در سال معادل 250000تن گیاهان دارویی تولید می گردد.
7- در سال 1991،نه میلیون نفر د رانگلستان از درمان گیاهی استفاده نموده اند.
8- 37%از داروهای صنعتی در آمریکا با داروهای گیاهی جایگزین شده است .
9- شش کشور پیشرفته جهان یعنی آمریکا،انگلستان ،فرانسه،آلمان،سوئیس وژاپن در سال 1976 رقمی معادل 700میلیون دلار گیاهان دارویی و مشتقات و محصولات از آنها را وارد نموده اند در کشورهای عضو ( OECD )این رقم 4/114 میلیون دلار بوده است .این ارقام زمانیکه مصرف بسیاری از گیاهان در موارد غیر دارویی مانند کافئین نوشابه ها ،شیرین بیان در قنادی و صنعت دخانیات،اسانسها در نوشابه و عطرها و از این قبیل را در نظر بگیریم بسیار بالاتر خواهد بود.
متأسفانه در کشور ما کوچکترین تحولی در سیستم گیاه درمانی سنتی که به صورت نیمه بهداشتی و ابتدایی در عطاریها عرضه می گردد رخ نداده است ،درحالیکه به شهادت صدها جلد کتاب خطی و چاپی موجود از میان کشورهای جهان چه ازنظر سوابق تاریخی و پزشکی و چه از نظر اقلیمی و تنوع گونه های گیاهی کشور ما از مشعلداران و پرچمداران این نهضت و تفکر در جهان به شمار می آید .
باید توجه کرد که بخش عمده ای از گیاهان و مصنوعات خام حاصل از آنها که به مقادیر مذکور در بالا توسط کشورهای مذکور وارد می گردد پس از تبدیل به محصولات نهایی از جمله داروها و محصولات بهداشتی و آرایشی مجدداً به کشورهای فروشنده مواد اولیه با قیمت فوق العاده بالاتر به فروش می رسد،لذا با یک تخمین ساده می توان رقم مبادله شده در نقل و انتقال گیاهان دارویی و صنعتی و محصولات حاصل از آنها را حدس زد.واضح است که در صورتیکه بتوان بخشی از این ارقام را جذب سیستم بازرگانی داخلی نمود از جنبه اقتصادی بسیار سود آور است و این علاوه بر سایر منافع حاصل از این فعالیت است .
+ نوشته شده در  ساعت 18:3  توسط مدیر وبلاگ  | 

کاشت، داشت و برداشت
ترخون تولید بذر نمی نماید البته گزارش شده است که واریته روسی آن قادر به تولید بذر است. تکثیر این گیاه از طریق تقسیم بوته در اوایل پاییز یا اوایل بهار بخوبی صورت می گیرد. برای این کار از پایه های مادری 2 تا 3 ساله استفاده می گردد. میزان بوته مورد نیاز برای کشت یک هکتار ترخون 35 تا 40 هزار عدد می باشد. وجین علف های هرز در حین رشد این گیاه اهمیت فراوانی دارد. زمان برداشت در ابتدای فصل گلدهی است البته تولید کنندگان این محصول معمولا هنگامی آن را برداشت می کنند که برگ های انتهایی بوته شروع به زرد شدن می نماید. در طول سال یک تا دو مرتبه می توان برداشت نمود البته در مناطقی که دارای هوای گرم می باشند تا سه بار برداشت صورت می گیرد. برداشت بصورت برش پیکره رویشی از ارتفاع 5 سانتی متری خاک می باشد. ترخون تا 5 سال دارای عملکرد مناسبی است و پس از آن باید گیاهان را از زمین خارج ساخت و با تقسیم بوته مساحت بیشتری را زیر کشت برد.

تركيبات شيميايي و فرآوری
خشک کردن این گیاه در محل سایه سبب حفظ رنگ و میزان مواد موثره آن می گردد. البته استفاده از خشک کن های صنعتی در مورد این گیاه رونق فراوانی دارد و بدین منظور از دمای 40 درجه سانتیگراد استفاده می شود. مهمترین ماده موثره این گیاه اسانسی به رنگ زرد کم رنگ است که میزان آن بین 1 تا 3 درصد گزارش شده است. مهمترین اجزای اسانس ترخون عبارتند از استراگول (40 تا 70 درصد)، آلفا پینن، بتا پینن، لیمونن، میرسن و ... .

خواص درمانی و کاربردها
ترخون یکی از گیاهان معطر پر استفاده در صنایع غذایی می باشد و این گیاه بطور گسترده در صنعت تولید مواد اولیه آشپزی و همچنین کنسروسازی کاربرد دارد. ترخون بدلیل افزایش ترشح اسید معده و خاصیت اشتها آوری از قدیم الایام به عنوان ادویه مخصوص گوشت مورد توجه بوده است و سبب کاهش فشارخون هم می شود. همچنین در منابع علمی از این گیاه به عنوان کاهش دهنده درد دندان و دارای خاصیت ضد کرم یاد شده است.


+ نوشته شده در  ساعت 17:40  توسط مدیر وبلاگ  | 

ترخون با طبیعت گرم و خشك دارای قوه تخدیر است. ریشه، برگ ها و سرشاخه های گلدار آن قسمت های مورد استفاده دارویی هستند. ترخون در بیشتر مواقع به صورت خوراكی مورد استفاده قرار می گیرد. در فرانسه آن را به عنوان علف اژدها می شناسند كه این نام به علت توانایی بالای آن در معالجه مارگزیدگی است. ریشه گیاه نیز دلایل سنتی برای رفع درد دندان مصرف می شود.
خواص دارویی ترخون: معطر، اشتها آور، مقوی معده، كمی ضد انگل و در عین حال كه محرك دستگاه گوارش است، به عنوان یك آرامبخش ملایم نیز شهرت داشته، برای بهتر خوابیدن نیز مصرف می شود. ترخون با دارا بودن خاصیت تحریك و تنظیم مشكلات خانم ها در مواردی كه این دوره به تأخیر می افتد استفاده می شود. برای دل درد، دردهای معده و یبوست، دردهای روماتیسمی و اعصاب نیز مفید است. ضد اسكوربوت بوده، از خونریزی لثه جلوگیری و به التیام زخم های دهان كمك می كند. در اروپا نیز خواص زیر را برای ترخون قائل هستند: اشتهاآور، هضم كننده، ترشح كننده بزاق دهان، داروی درد دندان.
در قرن نوزده دو پزشك فرانسوی با مصرف دم كرده و اسانس ترخون بیماری های ضعف معده و سوءهاضمه را معالجه كرده و نتایج مؤثری نیز گرفتند. خواص درمانی  ترخون مرهون روغن اسانسی مایع آن است كه دارای بو و طعم تندی است.
از دم كرده ترخون (۱۰ در هزار) برگ آن به عنوان ضد اسپاسم، تقویت و ضدعفونی كننده معده استفاده می شود. اسانس ترخون دارای خواص اشتهاآور، تقویت كننده، مقوی معده، ادرار آور و ضد انگل است كسانی كه از مصرف نمك در غذا منع شده باشند مانند بیماران قلبی، دارای فشار خون بالا یا افراد بسیار چاق كه دارای رژیم غذایی باشند، می توانند از اسانس ترخون به جای نمك استفاده كنند كه هم غذا را با نمك احساس كنند و هم طعم خوشی به غذا بدهند. مصرف اسانس ترخون برای بزرگسالان شش تا هشت قطره در یك فنجان آب، سه بار در روز، همراه با غذا باید میل شود و برای كودكان پنج سال به بالا دو تا سه قطره در یك فنجان آب، همراه با غذا باید مورد استفاده قرار گیرد.

نام فارسي: ترخون
نام عملي: Artemisia dracunculus
نام عمومي: Tarragon
نام انگليسي: Tarragon
نام عربي: طرخون
نام فرانسوي: Estragon
نام آلماني: Estragon
نام مترادف: Artemisia glauca
نام خانواده: Compositae(کاسني)

گياه شناسي

ترخون يا تلخون گياهي است علفي، پايا و به شکل بوته که ارتفاع آن گاه تا يک متر مي رسد. برگ ها باريک و نوک تيز و به رنگ سبز تيره هستند. برگ هاي قاعده ساقه گياه داراي سه لوب است که لوب وسط بزرگ و دو لوب کناري کوچک مي باشند. کاپيتول ها کوچک، سبزرنگ و به صورت مجتمع خوشه هستند. ساقه ها تقريباً نازک و شکننده مي باشند که در اثر شکسته شدن بوي اسانس آنها به مشام مي رسد. برگ هاي گياه نيز معطر بوده و رايحه خاصي دارند. قسمت مورد استفاده ي گياه برگ و شاخه هاي جوان و نرم است که هنوز چوبي نشده اند. مزه گياه تازه کمي تند و سوزاننده مي باشد. براي تکثير و پرورش اين گياه قطعات ريزوم آن را در زير خاک قرار مي دهند که پس از مدتي جوانه هايي از آنها مي رويد و گياه جديدي به وجود مي آيد. همچنين، ريزوم گياه به اطراف گسترش مي يابد و باعث ازدياد و توليد گياهان جديد مي شود.
در کتاب دکتر زرگري منشأ اصلي گياه ترخون روسيه و نواحي سيبري ذکر شده است، ولي به علت استفاده زياد از آن، اکنون در بسياري از نقاط جهان و از جمله ايران کشت مي شود.

ترکيبات مهم:

ترخون يکي از منابع مهم شناخه شده روتين است. هر 100 گرم ترخون خشک حاوي 295 کالري، 8 گرم رطوبت، 23 گرم پروتئين، 7 گرم چربي، 50 گرم مجموع کربوهيدرات ها، 7/5 گرم فيبر، 12 گرم خاکستر، 1/139گرم کلسيم، 313 ميلي گرم فسفر، 32 ميلي گرم آهن، 347 ميلي گرم منيزيم، 62 ميلي گرم سديم، 3 ميلي گرم پتاسيم، 1/5 ميلي گرم ريبوفلاوين، 9 ميلي گرم نياسين، 81 ميلي گرم فيتوسترول و بدون کلسترول مي باشد.
ترخون تازه تا 0/3 درصد اسانس دارد که حاوي 60 تا 70 درصد متيل کاويکول (استراگول) و مقداري پارامتوکسي سيناميک آلدهيد (ماده ي تلخ آن) است. ديگر ترکيبات اسانس شامل آلفاپي نن، بتاپي نن، کامفن، ليمونن، سيس و ترانس اوسي من، آلفا فلاندرن، لينالول، اسيدبوتيريک، دلتا4 کارن، ژرانيول و اوژنول مي باشد.
در سال هاي اخير ايزوکوماريني به نام آرتمدينول در گياه کشف شده است. فلاونوئيدهاي مهم آن روتين و کورستين-3 گلوکوگالاکتوزيد است که به نظر مي رسد اثرات ضدسرطاني و ضد تصلب شرائين قوي اين گياه مربوط به آنها باشد. عصاره ترخون در آزمايش هاي حيواني بر روي موش، توانسته اثرات سرطان زايي بنزوپيرون بر روي پوست را مهار کند. همچنين، ترخون خاصيت حفاطت در برابر اشعه هاي خطرناک را نشان داده است.
روتين موجود در ترخون جهت جلوگيري از لخته شدن خون، التهابات، اسپاسم، فشارخون و تصلب شرائين (سفتي جدار رگ ها) مؤثر است. در آمريکا مدت ها از ترخون براي جلوگيري از تصلب شرائين، فشارخون، ديابت و بروز آلرژي استفاده مي شد.

دارو شناختي و اثرات مهم:

مهم ترين اثرات درماني که در منابع مختلف از ترخون گزارش شده عبارتند از: ضدکرم، ضد نفخ، خواب آور، ادرارآور، خنک کننده، مقوي معده، ضدالتهاب و آماس، مسکن دندان درد، ضدسرطان، قاعده آور و مسهل. همچنين، براي درمان در نيش حشرات و خنثي کردن سم آنها و نيز براي گاز سگ هار مفيد است.
ابن سينا در کتاب قانون راجع به ترخون چنين نوشته است: داراي نيروي مخدر است. رطوبت ها را برمي چيند و خشک مي کند و نوعي سردي دارد که سودمند است. در دهان نگه داشتن آن جهت درمان زخم و جوش درون دهان مفيد است. ديرهضم است.

طريق و ميزان مصرف:

ترخون را به صورت سبزي تازه و يا خشک مصرف مي کنند. نوع تازه آن در حد مصرف غذايي و خشک آن در حد 1 تا 2 قاشق غذاخوري تا سه بار در روز، به صورت دم کرده و يا اشکال ديگر بلامانع است.

سميت و عوارض جانبي:

در حد مصرف معمولي خوراکي عارضه جانبي ندارد. از مصرف زياد ترخون بايد خودداري شود، زيرا حاوي درصد بالايي استراگول است که مي تواند عوارضي به دنبال داشته باشد.

مصرف در دوران بارداري و شيردهي:

در يکي از منابع آمريکايي مصرف اين سبزي در زنان حامله منع شده است. در هر صورت، خانم هاي حامله بايد به مقدار کم و با احتياط از ترخون استفاده کنند. ميزان دقيق مقدار (کمي) مصرف مجاز خوراکي تازه ترخون در هيچ منبعي ارائه نشده است.

مهم ترين اثرات گزارش شده:

آلرژي زا، ضد درد، ضدميکروب، ضد شکنندگي عروق موئينه، ضدالتهاب، ضدتب، ضداسپاسم، ضدنفخ، ادرارآور، قاعده آور، قارچ کش، خواب آور، مقوي معده، کرم کش، ضدسرطان و اشتها آور.

نکات قابل توجه:

1- ترخون به صورت تازه و خشک جهت طعم و مزه، ادويه جات، ترشي، سالاد، سرکه، سوپ ها، سس ها، به همراه گوشت، ماهي و تخم مرغ در بسياري از نقاط جهان استفاده مي شود. همچنين، در شيريني پزي، عطرسازي و آب هاي آرايشي از آن استفاده مي گردد.
2- اسانس ترخون در اثر خشک شدن گياه و به مرور زمان کمتر مي شود؛ به همين خاطر در بعضي نقاط آن را در گلخانه پرورش مي دهند تا هميشه بتوانند از تازه آن که داراي اسانس بيشتري است، استفاده کنند. اسانس ترخون بيشتر در کشور فرانسه و به خاطر بو و مزه توليد و عرضه مي شود که از برگ هاي آن تهيه مي گردد.
3- ترخون فرانسوي و آلماني مربوط به گونه Draconculus است که در ايران مصرف دارد. ترخون روسيه مربوط به گونه Draconculoide مي باشد. نوع فرانسوي و آلماني حاوي 0/25 تا 3/1 درصد اسانس و نوع روسي حاوي 0/1 تا 2/1 درصد اسانس است.
منبع: ماهنامه تغذيه - ش 85
+ نوشته شده در  ساعت 17:35  توسط مدیر وبلاگ  | 

پرورش خصوصی گیاهان دارویی و معطر
پرورش خصوصی گیاهان دارویی و معطر
پدیدآورنده: مینا رشیدی
ناشر: خدمات فرهنگی کرمان - 23 بهمن، 1389
قیمت پشت جلد:  40000 ریال

کیمیا (کاربرد گیاهان دارویی در تسکین بیماریها)




کیمیا (کاربرد گیاهان دارویی در تسکین بیماریها)
پدیدآورنده: مینا رشیدی
ناشر: ودیعت - 11 دی، 1385
قیمت پشت جلد:  30000 ریال
این کتابها را میتوانید از کتابفروشی های کرمان( ۱-چهارراه کاظمی کتابفروشی فرهنگ ۲- باغملی پاساژ اطلس) و کتابفروشی ها تهران و نمایشگاههای کتاب در سراسر ایران و کتابفروشی فیلاسوفیا در شهرستان جیرفت واقع در خیابان دانشجو خریداری نمایید.
+ نوشته شده در  ساعت 10:8  توسط مدیر وبلاگ  |